Οι περιπέτειες μιας μπουγάδας

Μια από τις πιο χαρακτηριστικές εικόνες της ελληνικής νοικοκυροσύνης είναι η απλωμένη μοσχομυριστή και αστραφτερή μπουγάδα, τα απλωμένα ρούχα στο σχοινί. Και η ελληνική μπουγάδα είναι σαν τους Έλληνες περήφανη και εξωστρεφής, καμαρωτή στον συνήθως (εντάξει τελευταία κάνει νερά) λαμπερό ήλιο.

Η αγγλική μπουγάδα πάλι η δόλια το παλεύει, καταπιεσμένη και εσωστρεφής. Συνήθως κλεισμένη στους 4 τοίχους ενός δωματίου. Έστω ότι έχει την τύχη να ζει σ’ ένα σπίτι με κήπο, ο καιρός (και προς Θεού δεν θέλω να επαναλαμβάνομαι) δεν της επιτρέπει να λάμψει. Περιττό να πω ότι τις μέρες με ήλιο η Αγγλίδα σπεύδει να απλώσει γιατί είπαμε δεν είναι να χάνεις την ευκαιρία του ήλιου.

Αν ζει σε flat τότε ίσως ανήκει στην σπάνια περίπτωση του να υπάρχει βεραντίδιο και πιστέψτε με όταν λέω βεραντίδιο εννοώ το βρέφος της βεράντας. Αλλά και πάλι είναι έρμαιο του καιρού.

Οπότε μας μένει η τελευταία και συνηθισμένη περίπτωση του flat άνευ βεράντας. Η μπουγάδα μας εδώ φυτοζωεί σε μια απλώστρα στο διπλανό δωμάτιο ή είναι κολλημένη στο παράθυρο και κοιτάζει προς τα έξω (το ότι τα παράθυρα δεν ανοίγουν εντελώς είναι ένα άλλο θέμα που θα με απασχολήσει σε άλλο ποστ). Καμιά φορά σκέφτομαι ότι το 2 bed το έχουμε όχι μόνο για να φιλοξενούμε φίλους και οικογένεια αλλά για την μπουγάδα μου. Και εγώ ως ελληνίδα νοικοκυρά και διαφημίστρια με θητεία στο απορρυπαντικό ρούχων την αγαπώ την μπουγάδα μου και την θέλω σωστά απλωμένη και ας είναι στις περίεργες αγγλικές απλώστρες και να μοσχομυρίζει σε όλο το σπίτι. Και ποτέ απλωμένη μίζερα και μπανάλ πάνω στα καλοριφέρ.

Φίλη μου να ξέρεις. Πάρε στεγνωτήριο. Στο λέω εγώ η πονεμένη. Γιατί το πότε θα στεγνώσει η μπουγάδα και το πως θα προγραμματίσεις το πλύσιμο των ρούχων είναι ένα απο τα μεγάλα σουντόκου της ζωής στην Αγγλία. Και προς Θεού μην μας πουν και βρωμιάρες.

 

Βασιλική Κουλούρη