Τα αγγλικά παράθυρα

Το έχω αφήσει εκκρεμότητα από το ποστ της μπουγάδας και δεν θέλω να σε αφήσω με την αγωνία, να στριφογυρνάς τα βράδια από την περιέργεια.

Είσαι από την Ελλάδα και οι πιθανότητες λένε πως ζεις σε σπίτι όχι απλά με παράθυρα αλλά με μπαλκονόπορτες. Και κάθε μέρα ανοίγουν διάπλατα, να μπει το φως και ειδικά από την άνοιξη και μετά που ανοίγει ο καιρός να δροσιστεί το σπίτι. Κάθε πρωί ή εν πάση περιπτώσει κάποια πρωινά, βγαίνεις στην βεράντα και τινάζεις κουβέρτες και παπλώματα. Πολλές φορές δε, τα αφήνεις στα κάγκελα να αεριστούν. Εκεί κάπου μετά το Πάσχα, η πιο συνηθισμένη εικόνα στις γειτονιές είναι τα απλωμένα χαλιά στις βεράντες. Ωραία όλα αυτά και ίσως λίγο φολκλόρ αλλά κομμάτι της ελληνικής πραγματικότητας. Και εκεί μένει όταν μπεις στο αεροπλάνο για την γηραιά αλβιώνα.

Θα μπεις λοιπόν στο νέο σου σπίτι και θα πας στο παράθυρο. Λες κάτσε να το ανοίξω, να αγναντέψω την νέα θέα. Ακολουθούν στιγμές αμηχανίας. Αν είσαι σε καινούργιο φλατ με μεταλλικά παράθυρα ζεις ένα μπλοντ μόμεντ και ψάχνεσαι. Εντάξει φυσική, χημεία μηδέν και γενικά είσαι της θεωρίας και της τρίτης δέσμης αλλά πόσο δύσκολο είναι να το ανοίξεις. Καλωσόρισες! Το νέο σου παράθυρο ανοίγει προς τα έξω και αυτό μια στάλα. Καλή ώρα σαν σε κτίριο του Μπάμπη του Βωβού στο Μαρούσι.

Αν μένεις σε κλασικό βικτωριανού στυλ σπίτι, το παράθυρο σου ανοίγει μέχρι την μέση προς τα πάνω. Και από εμπειρία και των δύο σου λέω ότι αυτό είναι το καλύτερο. Χωράς να τινάξεις το πάπλωμα. Εννοείται ότι κανείς δεν τινάζει παπλώματα αλλά χεστήκαμε τι κάνουν αυτοί. Ίσως και να παίζω βάιραλ σε κάποιο βιντεάκι να τινάζω στρωσίδια αλλά τι να τους εξηγείς τώρα για την ελληνίδα μάνα.

Αν ζεις σε σπίτι με βεραντίδιο συγχαρητήρια, θα νιώθεις κοντά στην πατρίδα.

Το αγγλικό παράθυρο γενικά είναι πριβέ, πάντα κλειστό η μισόκλειστο και δεν θέλει πολλά πάρε-δώσε με την γειτονιά. Για αυτό άλλωστε έχει και κολλητή την αγγλική μπουγάδα.

 

Βασιλική Κουλούρη